+

God geloven tijdens een economische crisis

Na mijn studie was het lastig om een baan te vinden door de economische crisis die al jaren duurde. Het was lastig om een baan te vinden in mijn werkgebied (zorg), maar het was ook lastig om een tijdelijk baantje te vinden. Aan het einde van mijn studie was ik al bezig met het danken van God voor het werk dat ik zou krijgen, ik geloofde dat Hij een goede baan voor mij aan het regelen was en ik maakte me er niet echt druk om.

Ik had dan ook meteen na mijn studie werk in de kinderopvang, maar daar moest ik na een maand per direct stoppen, omdat ik niet de juiste diploma’s had. Toen ben ik deeltijd verder gaan studeren en na een paar maanden had ik ander werk gevonden voor een paar uur per week. Het was werk waar ik mijn ei niet kwijt kon en waar ik vaak 3 dagen per week moest komen om 8 uur te kunnen werken.

Ik wilde graag in mijn eigen branche werken en meer werken. Hier bad ik voor en ik geloofde dat dit zou komen. Maar tegelijkertijd zei ik tegen iedereen dat het ZO ONTZETTEND LASTIG WAS om in mijn branche iets te vinden. Achteraf gezien kan het goed zijn dat ik daarmee mijn gebeden en geloof ontkracht heb.

Ik bleef bidden en geloven, maar ik was wel sterk ontmoedigd door de vele afwijzingen die ik keer op keer kreeg. Dit raakte me, omdat ik veel tijd en energie in mijn studie had gestoken en dit zijn vruchten duidelijk niet afwierp in het vinden van een baan. In het schrijven van sollicitatiebrieven stak ik veel moeite en energie, maar ook hier zag ik niets van terug.

Ik geloofde toen 14 jaar in God en ging bijna iedere zondag naar de kerk. Na het horen van een preek over je relatie met God kreeg ik sterk het gevoel dat ik de tijd die ik nu had kon gebruiken om God echt goed te leren kennen. Dit idee liet me niet los en ik stak tijd in mijn relatie met God door meer moderne christelijke muziek te luisteren, interessante preken te bekijken, Bijbel te lezen en te bidden.

Tijdens deze investering kreeg ik het idee om te geloven dat ik op een bijzondere manier een baan zou krijgen. Niet omdat ik dit zelf zo graag wilde, maar omdat dit dan een getuigenis was van Gods liefde voor mij. Ik geloofde dat ik een baan zou krijgen waar ik geen sollicitatiebrief voor zou schrijven, maar waar ik aangenomen zou worden zonder in een sollicitatiebrief te vermelden waarom ik een geschikte kandidaat zou zijn.

De grap is dat ik doorging met solliciteren op vacatures waar ik telkens toch weer een sollicitatiebrief bij voegde. En telkens als ik dan weer een sollicitatiebrief verstuurde dacht ik dat het misschien wel eens niks kon worden, omdat ik eigenlijk had gevraagd en geloofde in een andere manier om werk te krijgen. Ik stuurde ondertussen snel een korte mail naar een christelijke zorginstelling met de vraag of zij misschien een orthopedagoog nodig hadden.

Zij boden allerlei soorten zorg, voornamelijk aan volwassenen met een verstandelijke beperking. Eigenlijk wilde ik daar niet graag werken, omdat ik als snel te horen kreeg dat zij voorlopig geen orthopedagoog nodig hadden en omdat het mij nooit had getrokken om met mensen met een beperking te werken. Kinderen waren mijn ding en ik wilde niets liever dan werken met kinderen. Maar zoals ik ook eigenlijk wel weet zijn Gods wegen ondoorgrondelijk. En ja hoor: bij deze instelling ben ik naar aanleiding van mijn mail uitgenodigd op een gesprek en aangenomen als woonbegeleider. Zonder hiervoor een sollicitatiebrief te schrijven! Na 3 maanden werken kreeg ik aantal uren dat ik graag wilde werken en na 6 maanden werd ik teamcoördinator! Ik mag nu met christelijke collega’s met christelijke cliënten werken, waardoor ik veel bijzondere dingen mee maak. Ik mis het werken met kinderen niet eens..

Ik ben God enorm dankbaar voor het idee dat Hij mij gaf om op een andere manier te geloven. Het is voor mij heel bijzonder dat God mij zo goed kent dat Hij weet hoe Hij aan mij duidelijk moest maken DAT het anders kon en HOE het anders kon. Natuurlijk weet ik dat God ook van mij gehouden zou hebben als ik op mijn eigen manier door had gesukkeld. Maar ik ook geloof ook dat Hij het beste voor mij wil en dat Hij mij bijstuurt als dat nodig is. Hij laat me blijkbaar niet zomaar doorsukkelen zonder in te grijpen. Dit stelt me gerust en maakt het nu makkelijker om ook in andere situaties op Hem te vertrouwen. Vertrouwen dat Hij Zijn dingen goed regelt voor mij, maar ook dat Hij regelt dat ik mijn aandeel lever waar dat nodig is. En dat allemaal omdat ik op een dag koos om eens wat meer aandacht te besteden aan mijn relatie met God op een manier die bij mij paste. Sindsdien pluk ik steeds meer vruchten van deze beslissing op allerlei grote en kleine gebieden in mijn leven. Hopelijk inspireert mijn ervaring jou ook om op jouw manier God te gaan leren kennen, zodat ook jij mee kan maken wat voor geweldige gevolgen deze keuze heeft op je leven. Misschien heb je dit soort verhalen al 100x gehoord of klinkt het afgezaagd. 1 ding weet ik zeker: het werkt echt en is daarom zeker de moeite waard om te proberen!

S.B.