+

Afgedwaald, maar de weg terug gevonden!

Vorige zomer was ik eigenlijk afgedwaald van De Heer; vanuit mijn omstandigheden werd er van alle kanten aan mij getrokken en ik kon daar niet meer mee omgaan. Ik probeerde dat op eigen kracht, en dat gaat niet weet ik nu. Dus weer vollop in de wereld bezig met werkzaamheden waarbij ik mij zeer ongelukkig voelde. Toen de zomerdrukte voorbij was, ben ik met mijn gezin een paar dagen op vakantie gegaan om tot rust te komen. Daar heb ik geheel onverwacht een hartinfarct gehad; voor de ogen van mijn gezin voltrok zich een klein drama. Met spoed per ambulance naar het ziekenhuis gebracht en vandaar ging alles als een film aan mij voorbij. Dokters zijn druk bezig om je weer stabiel te maken en allerlei onderzoeken vinden plaats.

Dan kom je op een zaal te liggen; geen dokters meer en geen verpleegsters meer en om je heen wordt alles rustig. Maar in die rust, begint de onrust in jezelf. Dan dringt tot je door wat er met je gebeurd is. Toen pas kwam bij mij de doodsangst….

Maar zoals altijd gebruikte God ook dit alles ten goede: ik werd me ineens heel erg bewust van de andere patienten op de zaal. Ik zag zo duidelijk hoeveel pijn zij hadden dat ik het bijna kon voelen. En plotseling voelde ik hoe mijn hart zich opende voor deze mensen en ik begon voor hen te bidden…

Ladingen van liefde voelde ik door mij stromen en ik liet dat doorstromen naar hun. Zo heeft mijn Hemelse Vader mij terug getrokken naar dicht bij Hem. Al mijn angst was weg en ik ervoer een diepe rust. Ik wist dat het goed was, ongeacht wat er verder zou gebeuren. God is zo goed!

Dokters vertelde mij dat ze na ongeveer 6 weken zouden kunnen vertellen wat de restschade op mijn hart zou zijn maar al na 2 weken bleek uit onderzoeken dat er helemaal geen restschade was! Ik ben ervan overtuigd dat God diezelfde nacht mijn hart genezen heeft; dank U Heer! Dank U!